هیچوقت فکرشو نمیکردم بعد از اینهمه سال چشمم باز به وبلاگمون بخوره. اونموقع فکر کنم تو کلاس قریب به اتفاق، همگی حرفمون این بود که عمرمون تو رشته صنایع غذایی داره هدر میره که البته اکثریتمون هم درست فکر میکرد. ولی بعد از ۱۰ سال، شخصا دلم میخواد برگردم به همون ۱۰ سال پیش و باز فکر کنم که عمرم داره هدر میره. دلم تنگ شده واسه اون روزا، واسه اون بچهها، واسه اون خوبیا. چقدر همه خوب بودن. چقدر همه تو دلی بودن. چقدر همگی حس خوبی به ادم میدادید. چقدر دلم براتون تنگ شده همکلاسیای عزیزم ...
تاريخ : جمعه ۱۷ اسفند ۱۴۰۳ | 23:59 | نویسنده : کامیار اسماعیلی |